Yunus Emre, yıllarca Tapduk Emre’nin dergahında odun taşır.
Odunları her gün düzgün, budaksız seçerek getirir.

Bir gün ona sorarlar:

> "Neden hep düzgün odun seçiyorsun?"

Yunus şöyle der:

> "Bu dergâha eğri odun yakışmaz."

Yıllar süren bu hizmet Yunus’u öyle terbiye eder ki, sonunda gönlü aşk ve irfanla dolup taşar.

Sadakatle yapılan küçük hizmetler, büyük manevi kapıları açar.